| اعراب را نه در کار دین هیچ خصلت نیکو یافتم و نه در کار دنیا.
آنها را نه صاحب عزم و تدبیر دیدم و نه اهل قوت و قدرت. آنگاه گواه فرومایگی و پستی همت آنها همین
بس که آنها با جانوران گزنده و مرغان آواره در جای و مقام برابرند.
فرزندان خود را از راه بینوایی و نیازمندی می کشند و یکدیگر را بر اثر گرسنگی و درماندگی می خورند.
از خوردنیها و پوشیدنیها و لذتها و کامروانیهای این جهان یکسره بی بهره اند.
بهترین خوراکی که منعمانشان می توانند به دست آورند گوشت شتر است که بسیاری از درندگان آنرا از
بیم دچار شدن به بیماریها و به سبب ناگواری و سنگینی نمی خورند.
(برگرفته از کتاب عقدالفرید پوشینه 2 برگ 5 چاپ قاهره)
ببین این شگفتی که دهـقـان چه گفت بـدانـگـه که بگـشـــاد راز از نهـفـت
به شهر کـجـاران به دریــــــای پــــــارس چه گـویـد ز بـالا و پـهـنـای پــــــارس
((فردوسی توسی)) درود بر فروهر پاكش
|